اين  واژه ها در اكثر موارد با اضافه شدن دو حرف ساكن سين و تاء  (سْتْ) مي آيد:

          1 –  تُلُپّسْتْ   = صداي افتادن سنگ به آب

          2 – جِرقَّسْتْْ   = صداي شكستن ساخه درخت يا چوب خشك

          3 – خِشّسْتْ  = صداي كه از كشيدن چيزي بر روي زمين بر آيد

          4 – شَرِقِّسْتْ  = صداي زدن سيلي و مانند آن

          5 – قِینْگَسْتْ    =  صداي رها شدن ناگهاني تير

          6 – گُرَّسْتْ     = صداي بخاري و شعله ناگهاني آتش

          7 – وَقَّسْتْ     = صداي ناگهاني سگ

          8 – شُلُپََّسْتْ  = صداي بلند و ناگهاني افتادن چيزي در آب

          9 – كُپَّسْتْ     =  صداي فرو افتادن كلوخ و مانند آن

          10 – هُك هُك  = صداي گريه اي كه در گلو پيچيده است

          11 – عَرَّسْتْ  =  صداي بلند الاغ و به گريه ناگهاني با حالت تمسخر نيز گويند

          12 – فِشَّسْتْ = صداي مار و يا بيرون آمدن آب بيني

          13 - شُرَّست = صدای آب که ناگهانی ریخته شود(*)

           ۱۴ - تِرّست   =  صداي خروج ناگهانی گاز از مخزن و همچنین صدای موتورهای ایژ قدیمی

           ۱۵ - حُقست = بیرون امدن اب و غذا از گلو (استفراغ)

            ۱۶ -تلمبست = افتادن دیوارو یا سقف خانه

            ۱۷ - هوررست = ریختن میوه از درخت